Το improv duo ηλεκτρική κιθάρα-πιάνο δεν είναι "καθημερινό". Παρά ταύτα, μέσα σ'ένα μήνα εφθασαν στα χέρια μας δύο "τέτοια" αλμπουμ. Το "Labyrinth" των Matthew Shipp & Mark O' Leary στην FMR και το "Outward Bound" των κρητικών Outward Bound στην... σαν πολύτιμη σταγόνα, Triple Bath του Θέμη Παντελόπουλου (ναι, πρόκειται για ακόμη ένα άψογο CDR 128 αντιτύπων). Οι Αντώνης Τσικανδηλάκης (πιάνο) και Δημήτρης Νεονάκης (ηλεκτρική κιθάρα) εισβάλουν στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο (Αυγουστος του '07) με σκοπό να αναψηλαφήσουν τη μουσική των... αγγέλων. Ποιών αγγέλων; Μα, προφανώς των εκπεσόντων... Έντεκα κομμάτια, μικρής, μέσης και μεγαλύτερης διάρκειας (συνολικός χρόνος ακρόασης 39:23), τα οποία στηρίζονται στην αγαστή επικοινωνία και συνεργασία των δύο μουσικών και βεβαίως - υποθέτουμε - του χώρου. Πράξεις άλλοτε ομφαλοσκόπησης και άλλοτε με σαφείς εξωστρεφείς προδιαγραφές που καλύπτουν ευρύτατο φάσμα ηχοχρωμάτων, από ρομαντικά πιανιστικά πρελούδια και low-toned κιθαρισμούς, έως free-form patterns και rock δυναμικά passages. Η ηλεκτρική κιθάρα που είναι το "ασύμβατο" με το χώρο όργανο, μέσω του παιξίματος με sustain καλύπτει, θα λέγαμε, τη "συνέχεια" της ηχητικής απαίτησης, την ώρα κατά την οποία το πιάνο δεν μπορεί παρά να διαμορφώνει περιβάλλοντα. Πέραν των όποιων απόψεων - και του τι θα πει ο καθείς - σημασία έχει εδώ να σημειωθεί τούτο: οι νέοι μουσικοί του χώρου δεν διαγκωνίζονται μόνον ως προς το... hip και το pop. Ενίοτε έχουν τα κότσια να αντιπαρατεθούν - με καμάρι, πάντα, την ανεξαρτησία τους - στο "ελεύθερο", το "φανταστικό", το "αφηρημένο". Προνομιακοί χώροι των σαραντα-βάλε, σήμερα "κλειδώνουν" παρακάτω.